Στις «Τέσσερις εποχές της Μέλισσας», το νέο μυθιστόρημα του Κυριάκου Αθανασιάδη, η ηρωίδα είναι μία, οι έρωτες δύο και οι τραγωδίες πολλές. Αυτές με τις οποίες έρχονταν αντιμέτωποι οι άνθρωποι στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, ορφάνια, φτώχεια, άγνοια, κακουχίες, ξενιτιά, ανίατες ασθένειες.

Στον Ταφιά, αρχαίο όνομα του Μεγανησίου, απέναντι από τη Λευκάδα, η ηρωίδα του τίτλου, Ελένη, Μελένη, Μελένια και τελικά Μέλισσα, «βάσανο να την κοιτάς γιατί η πολλή ομορφιά είναι πράγμα σπαρακτικό», αναζητεί την ευτυχία και πραγματοποιεί ένα ταξίδι αυτεπίγνωσης, μέσω του παιδικού της έρωτα και ενός άντρα που έρχεται από την Αμερική φορτωμένος με τα μοιραία μυστικά του.

Το βιβλίο είναι χτισμένο πάνω σε έναν αφηγηματικό εγκιβωτισμό: η κύρια ιστορία περιέχεται μέσα σε μια αφήγηση η οποία έπεται χρονικά ενενήντα χρόνια. Από το σήμερα ξεκινά και στο σήμερα τελειώνει ο συγγραφέας, θέλοντας πιθανότατα να αναδείξει το δυναμικό φορτίο των γεγονότων που ο χρόνος σεβάστηκε.

Τέσσερις εποχές της Μέλισσας, τέσσερις πράξεις της Τραγωδίας. Η πρώτη και η δεύτερη, οι πράξεις της κλιμάκωσης και της κορύφωσης του δράματος, η τρίτη αυτή που επιφέρει τη λύση. Η τέταρτη εποχή είναι το σήμερα και η ζωή που η ηρωίδα ξεκίνησε μέσα στις σελίδες του βιβλίου, εμπνέοντας τον συγγραφέα:«Η ζωή μεγάλωνε και μας χωρούσε όλους. Όλες τις εποχές μας».

«Οι τέσσερις εποχές της Μέλισσας» του Κυριάκου Αθανασιάδη, κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.


ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ


Ο Κυριάκος Αθανασιάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1963. Είναι συγγραφέας, επιμελητής εκδόσεων, αναγνώστης σε εκδοτικούς οίκους και συνιδρυτής του πολιτιστικού-πολιτικού σάιτ και διαδικτυακού ραδιοφώνου Αμάγκι (www.amagi.gr). Πεζογραφικά βιβλία: Ιστορίες Υπερβολής (διηγήματα, «Ροές» 1987, β΄ έκδ. «Δήγμα» 2010), Δώδεκα (μυθιστόρημα, Καστανιώτης 1991), Μικροί Κόσμοι (μυθιστόρημα, Λιβάνης 1996), Το Σάβανο της Χιονά της (μυθιστόρημα, «Σύγχρονοι Ορίζοντες» 2002), Το Βασίλειο του Αποχαιρετισμού (νουβέλα, «Σύγχρονοι Ορίζοντες» 2002), Πανταχού Απών (μυθιστόρημα, «Τυπωθήτω» 2007), Κακορραφίες (διηγήματα, «Δήγμα» 2009), Ζα Ζα (μυθιστόρημα, «Free Thinking Zone» 2012), Ξυράφια /Razors (θεατρικό, δίγλωσση έκδοση, «Free Thinking Zone» 2013), Η Κόκκινη Μαρία (μυθιστόρημα, «Διόπτρα» 2014). Βιβλία για παιδιά: Ο χιονάνθρωπος που ήθελε να γίνει Αϊ-Βασίλης («Μίνωας» 2002), Η βίλα των πνευμάτων («Μίνωας» 2003), Μαγική εικόνα («Μίνωας» 2003), Σαντιγί για μάγισσες («Μίνωας» 2003), Ο άγριος Βασίλης («Βιβλιοπωλείον της Εστίας», 2003), Μάγος είσαι ; («Φαντασία» 2004), Οι περιπέτειες του Μεφίστο («Κέδρος» 2016). Επίσης, έχει εκδώσει 6 μυθιστορήματα φαντασίας για εφήβους, με ψευδώνυμο.


Πηγή: athina984.gr,timelink.gr

 

 

ΜΙΚΡΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΖΑΝΝΕΤΑΤΟΣ

Η ποίηση είναι μια δυναμική ζύμωση αισθήσεων και συναισθημάτων που φέρνει τον άνθρωπο αντιμέτωπο με τις πραγματικές διαστάσεις της ύπαρξής του, είναι το κλειδί που ανοίγει μια εσωτερική πόρτα, ίσα να χωρέσει το χέρι ώστε να ψηλαφίσουμε με μια πιο γεμάτη αφή τα πράγματα. Κι αν δεν είναι κλειδί, είναι ίσως η κλειδαρότρυπα που κρυφοκοιτάμε τον κόσμο απαλλαγμένο απο τα περιττά. Η ποίηση δεν χαρίζεται, ο αναγνώστης πρέπει να ιχνηλατήσει την ουσία του λόγου μέσα απο τις λέξεις που τον καταδιώκουν. Μέσα σε αυτές τις λέξεις βρίσκεται ένας κόσμος που απέχει από τον ρεαλισμό και την καθημερινότητα ωστόσο είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ζωή. Η ποίηση στην πραγματικότητα είναι βαθιά λογική, γιατί ζητάει λίγες στιγμές αθανασία. Γι’ αυτό πολλές φορές ίσως μοιάζει παράλογη. Η ποίηση δεν δίνει απαντήσεις, δημιουργεί ερωτηματικά και προβληματισμούς για μια εσωτερική διεργασία οδηγώντας τον αναγνώστη σε μια πνευματική αναζήτηση.

Μνήμη

Απόψε θυμήθηκα δυό μάτια,
δυο ουράνια παράξενα σώματα
που γέμιζαν τη νυχτα φώς,
όταν με έρωτα κοιτούσαν
βαθιά μέσα στην ψυχή•
όλα έμοιαζαν τότε
ανώφελα μικρά
και αναρωτιέμαι
ακόμα και τώρα
πώς ολόκληρος κόσμος χώρεσε
μέσα σε εκείνα τα δυό μάτια.


Τιμής ένεκεν

Όλα εκείνα
τα χρόνια που πέρασαν
άφησαν πίσω τους
τιμής ένεκεν
τη μνήμη
άφησαν πίσω τους
όλες εκείνες τις στιγμές
που θύμιζαν κάτι απο ζωή.

Τώρα μεγάλωσα πολύ
για να πω πως ξέχασα.

Τώρα μεγάλωσα πολύ
για να μετρήσω πόσα
ευάλωτα θέλω μου
εκτελέστηκαν ηρωικά
στα σκοπευτήρια του πρέπει.

Τώρα μεγάλωσα πολύ για να ζω
με τη μνήμη στο ίδιο σπίτι.


Χαρταετός

Ένα όνειρο είχα στη ζωή μου
να πετάξω ψηλά•
τόσο ψηλά
που να μη με φτάνει
της πραγματικότητας ο ορίζοντας.


Καλοκαιρινός περίπατος

Όπου υπάρχεις εσύ
εκεί αρχίζει η θάλασσα,
όπου πατάς
ανοίγει ένας δρόμος
πλατύς να βαδίσω
στα χνάρια σου
με όλο το φως του καλοκαιριού στα μάτια
και τη δροσιά του πρωινού στην όψη.

Μιλάς με το φύσημα του αέρα.
Ο ήχος μπερδεύεται
στις φιλοσοφίες των δέντρων,
ακούγεται κάτι σαν προσευχή
ανάμεσα στα κύματα,
είναι τα λόγια που έρχονται
το ένα μετά από το άλλο
σιγανά και ταπεινά
στην καυτή άμμο
να βρουν παρηγοριά.

Όπου υπάρχεις εσύ
εκεί αρχίζει η θάλασσα,
όπου υπάρχεις εσύ
γεννιέται ο κόσμος
όπου αγγίξει το βλέμμα σου
γεννιέται ο έρωτας.


Λίγη ζωή ακόμη

Σάββατο των Ψυχών
Παράκληση προς το άγνωστο
Μνημόνευση ονομάτων
ημέρα αφιερωμένη
σε ψυχές που κάποτε
δέχτηκαν σώμα
Βαφτίστηκαν σ’ όνομα
σμίλεψαν μορφή
αρχή και τέλος
στον κόσμο τούτο.

Τώρα
κεράκια αναμμένα.
Προσευχές αναμνήσεις σκόρπιες
υπέρ αναπαύσεως
των ψυχών και των σωμάτων
υπέρ αναπαύσεως
των κεκοιμημένων δούλων
Δούλοι θαρρώ και εμείς
ευλαβικά ζητάμε
να μεταλάβουμε
ελάχιστη ελπίδα
για έναν κόσμο
πέρα απο μας.


Χιόνι

Τρέμει η κρύα γη.
Νεκρά στους κλώνους τα πουλιά.
Κάτω απο το χιόνι ανθίζει
ο λυγμός των λουλουδιών.
Kάτω απο τον ουρανό ακούγεται
ο ήχος μιας κρυστάλλινης ζωής που ραγίζει.
Έξω πέφτει παγωνιά
φιλντισένιο το χιόνι στέκεται
στην άκρη της στέγης μας
στον φοβισμένο κήπο μας
στης αυλής μας τις κρυφές γωνιές.
Έξω πέφτουν όνειρα.
Έλα είναι ζεστά εδώ.


Μικρές Αγγελίες

Πωλούνται σε τιμή ευκαιρίας
πλήρως εξοπλισμένες
με το εφήμερο
και ανακαινισμένες
με εικόνες,λόγια και στιγμές,
οι Ευτυχισμένες Μέρες.

Τι να τις κάνει η πραγματικότητα
πληγώνεται κάθε φορά
που βάζει το κλειδί
στην πόρτα της μνήμης.
Πονά,κάθε φορά που αντικρίζει
ερημωμένα τα δωμάτια
που κάποτε έσφυζαν ζωή.

Πληροφορίες Εντός.
Τιμή συζητήσιμη.
Αν και παρατηρείται ιδιαίτερα
μεγάλο ενδιαφέρον
απο το γειτονικό διαμέρισμα της μνήμης.

Η Λήθη προσφέρει τα διπλά,
για την απόκτηση τέτοιων ημερών.


Κυριακάτικα φύλλα

Κυριακή σήμερα.
Ξύπνησα νωρίς το πρωί,
άρχισα να διαβάζω
τα Κυριακάτικα φύλλα.
Πρωτοσέλιδα,
τις εσωτερικές ειδήσεις,
τα ένθετα.

Με κεφαλαία σκούρα γράμματα
διαβάζω πως
''βάσει του τελευταίου νομοσχεδίου
διπλασιάστηκε η τιμή των κινητήριων καυσίμων.''

Θεέ μου, ήταν που ήταν ακριβή η αγάπη,
άραγε, τώρα πως θα κινούνται οι άνθρωποι;


Το παραμύθι της νεφέλης

Μια φορά και έναν καιρό
είδα πολλά παράξενα σύννεφα
να περνούν έξω από το παράθυρό μου
φέρνοντας μαζί τους
πότε βροχή και πότε καταιγίδα.
Κάποτε είδα
ένα μικρό συννεφάκι
μια τρομαγμένη νεφέλη,
που ταξίδευε
από τη μια ζωή στην άλλη
δίχως προορισμό.
Στάθηκε λίγο στο τζάμι
κοιτάζοντάς με αμήχανα,
τη στιγμή που ο ωραίος κοιμώμενος κόσμος μας
βυθιζόταν σ’ έναν αιώνιο ύπνο μοναξιάς,
μέσα σε αυτή την κρυστάλλινη ζωή
που ολοένα στενεύει.

Έφτασαν μεσάνυχτα και η νεφέλη
πέταξε ψηλά και σκόρπισε στον άνεμο.
Έφτασαν μεσάνυχτα και εγώ
δεν έμαθα το όνομά της.
Έφτασαν μεσάνυχτα και εγώ
δεν έχω τίποτα δικό της,
πέρα από τη μνήμη αυτή.
Όχι, δεν είναι παραμύθι,
μήτε φαντασίες του νου
είναι η πραγματικότητα
που τρομάζει,
σαν εκείνο το μικρό συννεφάκι,
την τρομαγμένη νεφέλη.
Μα ήρθε πια ο καιρός όπως λεν’ τα παραμύθια
και θα ζήσουν τα όνειρα καλά κι εμείς ποιος ξέρει...


H δύναμη του τέλους

Ο Ήλιος χαμήλωσε το φως
δηλώνοντας την ελάχιστη του υποταγή
στο θέλημα της νύχτας.
Σκοτεινά και αφέγγαρα
βαδίζουμε αργά από την άκρη της γης
στο μονοπάτι που μας οδηγεί
στη ουσία των πραγμάτων.
Εκεί που κάτι τελειώνει,
εκεί κάτι ξεκινά.
Όλα είναι ζωή
και το άχραντό σου φως
και το βαθύ σκοτάδι
και ο θάνατος o αργός
ζωή είναι θαρρώ και αυτός.


Ο Παναγιώτης Τζαννετάτος γεννήθηκε το 1989 στην Κεφαλονιά.
Έχει σπουδάσει Τουριστικές Επιχειρήσεις και Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.Το Δεκέμβριο του 2011 παρουσίασε σε ιδιωτική έκδοση τα πρώτα του ποιήματα με τίτλο "ΠΟΙΗΜΑΤΑ". Άρθρα του καθώς και ποιήματά του φιλοξενούνται σε έντυπες και ηλεκτρονικές εφημερίδες.

 

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο CD του Γιάννη Παντάκη «Η Ζάκυνθός μου» από τον «Καθρέφτη ήχων αληθινών»

Στο μουσικό άλμπουμ «Η Ζάκυνθός μου», περιλαμβάνονται νέα τραγούδια εμπνευσμένα από στίχους παλαιότερων αλλά και σύγχρονων ποιητών, κυρίως Ζακυνθινών, δεκατέσσερα από τα οποία παρουσιάζονται στο CD που εσωκλείεται στο βιβλίο. Οι ξεχωριστές μελωδίες του Γιάννη Παντάκη με τα ηχοχρώματα του μαντολίνου, της κιθάρας και του βιολιού μάς παραπέμπουν στα γνωστά και αγαπημένα μας επτανησιακά ακούσματα.

Το βιβλίο, αποτελεί μία πολύ όμορφη και επιμελημένη έκδοση που περιλαμβάνει τα μελοποιημένα ποιήματα, αλλά και φωτογραφικό υλικό από την ηχογράφηση του δίσκου και τις ζωντανές εκτελέσεις τους το Μάιο του 2015 στην Ζάκυνθο και τον Ιανουάριο του 2016 στην Αθήνα, που συνδιοργάνωσαν η λέσχη «ΓΕΡΑΝΟΣ» με την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και την Ένωση Ζακυνθίων Αθήνας αντίστοιχα.

Τις ζωγραφικές δημιουργίες που κοσμούν τόσο το εξώφυλλο όσο και το εσωτερικό του βιβλίου, φιλοτέχνησε ο γνωστός και πολύ σημαντικός καλλιτέχνης, γλύπτης και χαράκτης Αριστείδης Πατσόγλου.

 https://www.youtube.com/watch?v=1fybu4QgvDI

Συντελεστές:

Μουσική: Γιάννης Παντάκης
Τραγούδι: Ανδριάνα Λυκούρεση, Βασίλης Χριστοδουλόπουλος, Γιάννης Παντάκης
Παίζουν οι μουσικοί:
Ανδρέας Σταμίρης (Μαντολίνο)
Δημήτρης Χριστοδουλόπουλος (Κιθάρα)
Loli Elezi (Βιολί)
Vaghinak Galoyan (Βιολοντσέλο)
Νίκος Γεωργάνος “Καστρινός” (Φυσαρμόνικα)
Καλλιτεχνική επιμέλεια, ενορχήστρωση: Τιμόθεος Αρβανιτάκης
Στο τραγούδι “Όλα έχουν Μάη κι άνοιξη” συμμετέχει το φωνητικό σύνολο “Ιόνιο Κύμα”
Ηχογράφηση – Remixing: Studio “Stamiris“ – Ζάκυνθος

Το Βιβλίο CD “Η Ζάκυνθός μου” διατίθεται στη Ζάκυνθο από τα παρακάτω καταστήματα:

ΠΛΑΙΣΙΟ – Αλεξάνδρου Ρώμα 47
Libro D’ Oro – Υφαντουργείων 109 & Κάλβου
Βιβλιοπωλείο ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ – Ευγενίδου 16 (Φοσκώλου 92)
Βιβλιοχαρτεμπορική ΜΥΛΩΝΑΣ- Αλεξάνδρου Ρώμα 79

Πηγή: zakynthosevents.com

 

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Άπαρσις" η νέα ποιητική συλλογή του εικαστικού, λογοτέχνη Κώστα Ευαγγελάτου, με τίτλο "Ερμητικές Λαμπίδες". Η συλλογή περιλαμβάνει τρεις ποιητικές ενότητες που αναδεικνύουν με επαγωγικό τρόπο την κοινωνική και φιλοσοφική συνείδηση του σύγχρονου ανθρώπου.

Με έντονες αντιθέσεις, συνειρμούς, οράματα και ιδέες που μας κυκλώνουν μυστικιστικά, αλλά και ρεαλιστικά σαν "λαμπίδες γνώσης" η συλλογή αυτή είναι το ποιητικό απόσταγμα μιας πορείας πνευματικής αναμόχλευσης και λυρικών συναισθημάτων επιγραμματικού ύφους.

Τα ποιήματα "Απογείωση", "Έκτακτο Ανακοινωθέν: Οι πρόσφυγες θα ζούνε στα Μουσεία", "Η αρχή", "Επιγράφημα για την Μαρία Κάλλας", "Νόρμα", έχουν δημοσιευτεί στο ετήσιο λογοτεχνικό τεύχος «Λογοτεχνική Χρονιά» της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Το εξώφυλλο και τα σχέδια της έκδοσης είναι του Κώστα Ευαγγελάτου.

H Άννα Χ. Μαρκοπούλου, Δρ. Επιστημών της Αγωγής του Παν/μίου της Σορβόννης (Paris V - René Descartes) επισημαίνει σε κείμενο της: Η λέξη που κλείνεται ερμητικά στον εαυτό της, ενώ ταυτόχρονα, αναδύεται στο φως σαν λαμπίδα, συνυφαίνει την ποιητική διαλεκτική του Κώστα Ευαγγελάτου στην νέα του ποιητική συλλογή με τίτλο: «Ερμητικές Λαμπίδες».

Το ερμητικά κλειστό φώς των «λαμπίδων» είναι παράδοξο: Το ξεκλειδώνει ο χρόνος με τα κλειδιά της «σταθερής συμμετρίας», μέσα από την ηρακλείτεια «παλίντροπον αρμονίην» της ποίησης και της λογικής. Έτσι ξεπροβάλλει, σαν σε «ξέφωτο δάσους», ο χρόνος του ανθρώπου, μέσα από «σπασμένα κομμάτια» και «παλίμψηστα μνήμης» που «αναζητούν δίχτυ» για να συνυφάνουν «το τακτικό και το άτακτο», τις «αναλλοίωτες ιδέες» με τα μεταβλητά και «ατελή συναισθήματα»…

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ I
Μέρα μνημόσυνης αγάπης
σκόρπισα άνθια στα πωριά
και άλειψα τα κάγκελα
με συλλαβές συγγνώμης.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ II
Τρέμουν διάσπαρτοι αρμοί
στη σεισμική φορά της γης.
Στο κάτοπτρο της μνήμης
τα χνώτα των εγκάτων της.

ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ
Γλυπτά στο δημόσιο χώρο
αριστουργήματα της τέχνης
τα καταστρέφουν βάνδαλοι…
Έργα φτιαγμένα από σκουπίδια
φυλάσσονται νυχθημερόν
σε συλλογές μουσείων…
Το ελλιπές της σύλληψης
σε είδωλα πραγμάτων
αντεστραμμένου κόσμου
χτίζουν σαθρά μα σταθερά
το εχθρικό της «τέχνης» έργο
σπασμένο κάτοπτρο ιδεών
σε κάτασπρες αίθουσες
με σκοτεινές οθόνες.

 

Σε μια παγωμένη πόλη μια σειρά ανεξήγητων όσο και αποτρόπαιων φόνων συγκλονίζει την κοινή γνώμη. Κοινά τους σημεία ο πάγος, τον οποίο ο δράστης χρησιμοποιεί συμβολικά, και κάποια μεταλλικά γράμματα που αφήνει πίσω του.

Καθώς το μυστήριο γύρω από την υπόθεση πυκνώνει και ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται, ο Αστυνόμος Α' της Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής και Ιδιοκτησίας, Έκτορας Ράντος, χάνεται σε έναν λαβύρινθο προσώπων και πληροφοριών, σε μια σκοτεινή και επικίνδυνη αναζήτηση, που άλλοτε μοιάζει με παρτίδα σκάκι κι άλλοτε με ψυχολογικό γρίφο.

«Ομολογώ ότι ανατρίχιασα. Μέσα στην μπανιέρα ήταν ξαπλωμένος ένας άντρας σε αφύσικη στάση. Το ένα πόδι ήταν λυγισμένο προς τα πίσω. Το δεξί χέρι πλακωμένο από το σώμα. Ήταν προφανές ότι τον είχαν πετάξει εκεί όπως όπως. Δεν ήταν νέος. Υπολόγισα την ηλικία του κάπου στα εβδομήντα. Καλοξυρισμένος. Φορούσε μόνο εσώρουχα. Ο άντρας είχε μισόκλειστα τα βλέφαρα και τα μάτια του έμοιαζαν με θολούς βόλους. Στο ματωμένο στήθος του υπήρχε ένα ανοιχτό τραύμα, εμφανέστατα από σφαίρα. Το πιο ανατριχιαστικό ήταν ότι το μεγαλύτερο μέρος του σώματός του ήταν καλυμμένο με παγάκια, εκατοντάδες παγάκια. Παγάκια κοινά, σαν κι αυτά που βάζουμε στα ποτά μας. Κάποια λίγα είχαν πάρει να λιώνουν ή είχαν λιώσει, και το νερό που λίμναζε στην μπανιέρα ήταν βαμμένο άλικο από το αίμα».

Ο Παναγιώτης Κονιδάρης γεννήθηκε στο Μεγανήσι Λευκάδας. Σπούδασε Ραδιολογία-Ακτινολογία για ένα χρόνο και κατόπιν μεταπήδησε στη Φαρμακευτική Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1996. Ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του και παράλληλα σπουδάζει «Ευρωπαϊκό Πολιτισμό» στο ΕΑΠ και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά.

Βιβλιογραφία
Το χειρόγραφρο της Πράγας
Πανάκεια
Πανάκεια (ψηφιακό βιβλίο)
Άλικος πάγος