Κυκλοφορεί το 15ο βιβλίο του συγγραφέα Αριστείδη Δάγλα με τίτλο "Η Φιλική Εταιρεία ξαναγεννιέται" από τις εκδόσεις Λιβάνη!

ελκυστική διαδικασία. Η µυστική αυτή οργάνωση ζωντανεύει στις ψυχές των παιδιών, µε δροσερά γέλια και πλατιά χαµόγελα. Μέσα απ’ το παράτολµο ξεκίνηµά της και τους µυστικούς της κώδικες, φαίνεται ξεκάθαρα πως η Ιστορία και ο χρόνος που τη σµιλεύει σέβονται πάντα όσους οραµατίζονται και µάχονται για τη λευτεριά τους.

Γιατί η λευτεριά περνάει πρώτα μέσα απ τη γνώση κι έπειτα απ τη φωτιά του μπαρουτιού!


Εικονογράφηση: Παναγιώτης Τσαούσης

 

Το νέο παιδικό βιβλίο της Νικολέττας Λέκκα, από τις εκδόσεις ΓΕΛΛΑΣ, ξεκινάει τη χρονιά με τον πιο ταξιδιάρικο τρόπο. Μια ιστορία για την επιλογή ανάμεσα σε όσα ξέρεις και όσα λαχταράς. Και την αλήθεια ότι συχνά, είναι και τα δύο στάσεις στην ίδια διαδρομή, που δεν είναι ποτέ ευθεία. Γιατί, ένα ταξίδι είναι η ζωή.


Ηρωίδα της ιστορίας μια βαρκούλα, που γεννιέται από το μεγάλο έρωτα της Θάλασσας και του Ήλιου. Η αγκαλιά της μαμάς της είναι παντού. Ο μπαμπάς, που πρέπει να είναι αλλού, θα στρώσει ένα χρυσό χαλί για να φτάνει τη βαρκούλα του. Εκεί η βαρκούλα θα νιώθει ασφαλής. Όμως μεγαλώνει και η καρδιά της σκιρτά για ταξίδια μακρινά. Ένα ξεχασμένο φυλαχτό θα έρθει όταν η βαρκούλα το έχει πραγματικά ήσει από το χαλί?

Οι «βαρκούλες» της Νικολέττας, η Ευτυχία και η Γαρυφαλλιά Βλάχου έφτιαξαν τις εικόνες από θάλασσα και φως που ντύνουν το βιβλίο αυτό. Εικόνες που, όπως η βαρκούλα της ιστορίας, εξελίσσονται, μεγαλώνουν, δυναμώνουν. Και το ταξίδι προχωρά! 

«Το ταξίδι της ζωής μας» είναι το τρίτο παιδικό βιβλίο της Νικολέττας Λέκκα.

Για παραγγελίες: 6985 551022, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. και στο e-shop των Εκδόσεων ΓΕΛΛΑΣ: namougellas.myshopify.com

 

Βιογραφικό

Η Νικολέττα Λέκκα, γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα, είναι μακροοικονομολόγος, συγγραφέας και δημιουργός του Να Μου Γελλάς. 

Έχει διδακτορικό στα διεθνή οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Εργάστηκε 15 χρόνια σε επενδυτικούς οργανισμούς στο Λονδίνο και στην Αθήνα και 6 χρόνια ως συντάκτης του περιοδικού ΜΕΤΡΟ. Έχει προλογίσει το βιβλίο του Χάρη Χατζιδάκη "The Cat That Lost Her Mouse" από τις αγγλικές εκδόσεις Minerva Press.

Το 2018 ίδρυσε τις εκδόσεις ΓΕΛΛΑΣ και δημιούργησε το Να Μου Γελλάς (www.namougellas.com), μια πρωτότυπη ιδέα μέσω της οποίας ο αναγνώστης αποκτά πρόσβαση σε λογοτεχνικές ιστορίες που θα αγαπήσει και έχει την ευκαιρία να ζήσει ξεχωριστές συναντήσεις με ανθρώπους που θαυμάζει.

Aπό τις εκδόσεις ΓΕΛΛΑΣ κυκλοφορούν επίσης τα παραμύθια «Ι-δανικά όνειρα», «Το κλειδί της Ευτυχίας» και οι ιστορίες για μεγάλους «Ιερές Αριθμήσεις», «Ουράνια τόξα, τότε και τώρα».

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗ «Ο ΗΧΟΣ ΩΣ ΥΛΙΚΟ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ».

Στο πρώτο μέρος, ο ήχος ως γράφημα, παρουσιάζονται πτυχές της ηχητικής αναπαράστασης της μουσικής πληροφορίας μέσω εικαστικών απεικονίσεων της είτε μέσω γραφικής παρτιτούρας, με ιδιαίτερη αναφορά στο έργο του πρωτοπόρου συνθέτη Ανέστη Λογοθέτη.

Στο δεύτερο μέρος, με τίτλο ο ήχος ως φύση, επιχειρείται μία προσέγγιση του ήχου με αναφορές στη φύση μέσα από το έργο δύο πρωτοπόρων συνθετών του 20ού αιώνα, του Ι. Ξενάκη και του F.B.Mâche.

Στο τρίτο μέρος, με τίτλο ο ήχος ως φωνή παρουσιάζονται έργα που έχουν σαν πρωταρχικό υλικό την ανθρώπινη φωνή και την αποδόμηση της σε άλλα ηχοχρώματα με τη χρήση τεχνικών ψηφιακής σύνθεσης ή διαδραστικών μέσων με αναφορά στα έργα των J.Harvey και Ph. Manoury.

Στο τέταρτο μέρος, ο ήχος ως τεχνούργημα, εξετάζονται εφαρμογές της σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας στη μουσική δημιουργία μέσω της πρωτοποριακής σκέψης του Ιάννη Ξενάκη ο οποίος εισαγάγει νέες τεχνικές, τεχνολογίες και μαθηματικά μοντέλα για τη δόμηση του ήχου και της αλγοριθμικής μουσικής.

 


Περιεχόμενα:
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ο ήχος ως υλικό στη σύγχρονη μουσική δημιουργία

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ – Ο ΗΧΟΣ ΩΣ ΓΡΑΦΗΜΑ
Εικαστικά ηχογραφήματα στην τέχνη και τη μουσική του 20ού αιώνα
Αναζητώντας τον εικαστικό ήχο
Αντιπαράθεση και πολυθεματικότητα: Αφηρημένες προσεγγίσεις
Σύνθεση και διαθεματικότητα: H ζωγραφική ως μουσική
Υβριδικοί μετασχηματισμοί: Το μάτι ακούει, το αυτί βλέπει
Προς νέα εικονικά περιβάλλοντα: Η οπτικοποίηση του ηχητικού και η ηχοποίηση του εικαστικού;
Από τον ήχο στην εικόνα και από την εικόνα στον ήχο: Τεχνολογικές μεταλλάξεις στο σύγχρονο καλλιτεχνικό στερέωμα
Προηχογραφήματα στο Hörspiel Κυβερνητικόν (1971) του Ανέστη Λογοθέτη
H ιδιόμορφη γλώσσα του Λογοθέτη: Από το γράφημα στον εικαστικό ήχο
Από τα ηχογραφήματα στα φθογγογραφήματα των ηχοδραμάτων (Hörspiel)
Κυβερνητικόν (1971): Γλωσσικά παίγνια και ηχητικές παλινδρομήσεις
Κυβερνητικά απηχήματα στο Κυβερνητικόν
Από τη μικροδομή στη μακροδομή: Η γένεση των φθόγγων – ολισμός και αναγωγισμός
Περί προέλευσης των ονομάτων: Πολυπλοκότητα – κατανόηση της δομής
Η δομή της γλώσσας και οι μεταθέσεις της: Αυτοοργάνωση
Περί προέλευσης του ανθρώπινου γένους: Διαδραστικότητα
Η γραφική γλώσσα του Λογοθέτη


ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ – Ο ΗΧΟΣ ΩΣ ΦΥΣΗ
Ηχητικά νέφη και φύση στο έργο του Ιάννη Ξενάκη
H φύση ως πηγή έμπνευσης στη μουσική του 20ού αιώνα
Αναφορές της φύσης στο έργο του Ξενάκη
Υπαινιγμοί ηχοτοπίων και φυσικών φαινομένων
Πίσω από τον καθρέφτη: Νέφη και δενδρομορφές
Από τα πολύτοπα στην ουτοπία του σύμπαντος
Προς αναζήτηση μιας φυσικής και ασυνείδητης τέχνης
Φάσματα μίας ηχο-μυθολογίας στο έργο του François-Bernard Mâche
Από τη ζωομουσικολογία στην ηχο-μυθολογία
Ηχομυθολογικά αρχέτυπα
Από το μύθημα στο ήχημα
Ηχο-μυθολογία των θρηνουσών πουλιών
Ηχομυθολογικά αρχέτυπα στο έργο του Mâche
Α) Το ηχοτοπίο: Από την Amorgos μέχρι τα ποτάμια του Άδη
Β) Από τη χρυσή βροχή της Danaé στο νανούρισμα του Persée: Τα γυναικεία αρχέτυπα
Γ) Οι πρωτομορφικοί ήχοι: Από τον Hyperion στον Tithon
Δ) Η ηχο-μυθολογίες του Mâche ως διεπιστημονική έρευνα


ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ – Ο ΗΧΟΣ ΩΣ ΦΩΝΗ
H ανασύνθεση του ήχου της φωνής στο έργο του Jonathan Harvey Mortuos Plango, Vivos Voco (1980)
H τεχνική υφή της συνθετικής φωνής στο Mortuos Plango, Vivos Voco
Τα βασικά ηχητικά αρχέτυπα
Η δομική βάση του έργου
Οι ηχοχρωματικές μεταμορφώσεις της συνθετικής φωνής μεταξύ boyness και bellness
Το εξωτερικό ­– εσωτερικό (outwardness – inwardness)
Η άψυχη και ασώματη διάσταση της συνθετικής φωνής
Φωνή και διάδραση στο έργο του Philippe Manoury En écho (1995)
H εικονική παρτιτούρα του έργου Εn écho
Τεχνητή σημειογραφία και διάδραση φωνής
Η προβληματική της μουσικής σημειογραφίας και η εικονική παρτιτούρα


ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ – Ο ΗΧΟΣ ΩΣ ΤΕΧΝΟΥΡΓΗΜΑ
H γένεση του ήχου στο έργο του Ιάννη Ξενάκη
Ο κοκκοειδής ήχος στην αλγοριθμική σύνθεση
Στοχαστικά μοντέλα στην ηλεκτρακουστική μουσική
Πολυαγωγία και πολυμεσικότητα
Από τον κόκκο των ήχων στους ήχους των κόκκων
Η πολυαισθητηριακή προσέγγιση των πολυτόπων και η επίδρασή τους στις τέχνες με μεικτά μέσα
H δόμηση του ήχου στη μουσική με διαδραστικά μέσα
Από τη ζωντανή ηλεκτρονική μουσική (live-electronics) στη μουσική με διαδραστικά μέσα (interactive music)
Συστήματα και τεχνικές επεξεργασίας του διαδραστικού ήχου
Συντελεστές του διαδραστικού ήχου
Φάσεις διάδρασης
Συστήματα και προγράμματα διάδρασης
Διασυνδετικά διάδρασης
Προγράμματα διαδραστικής μουσικής
Νέες μορφές μουσικής παράστασης με διαδραστικά μέσα
Μια νέα αισθητική προσέγγιση της μουσικής με διαδραστικά μέσα
Προς μια πολυμεσική διαδραστική έκφραση της μουσικής


Βιβλιογραφία

 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ

 

Η Αναστασία Γεωργάκη γεννήθηκε στην Λευκάδα το 1963.  Σπούδασε Φυσική (Πανεπιστήμιο Αθηνών, πτυχίο 1986) και Μουσική στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών (πτυχίο Αρμονίας και πτυχίο Αντίστιξης - δίπλωμα Ακορντεόν και Ηλ. Αρμονίου) κατά την περίοδο 1981-1990. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της Μουσικής Πληροφορικής  στο Παρίσι, στο Ινστιτούτο Έρευνας συντονισμού Ακουστικής και Μουσικής  IRCAM (σε συνεργασία με την EHESS), όπου απέκτησε τον τίτλο DEA(1991) και περάτωσε με επιτυχία την διδακτορική της διατριβή (1997) στον τομέα Μουσική και Μουσικολογία του 20ου αιώνα με έμφαση την Μουσική Πληροφορική.  Έχει εργαστεί ως παιδαγωγός σε διάφορα Ωδεία στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.
Από το 1995 διδάσκει Μουσική Ακουστική και Πληροφορική στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου , όπου εξελέγη Λέκτορας τον Oκτώβρη του 2001.
Συνεργάζεται με το Ινστιτούτο Eπεξεργασίας του Λόγου σε θέματα Μουσικής Πληροφορικής σε διάφορα Eυρωπαϊκά και Eθνικά ερευνητικά προγράμματα. Έχει συντονίσει το Πρώτο και Δεύτερο συμπόσιο Mουσικής Πληροφορικής στην Kέρκυρα , όπως επίσης και τα Aνθρώπινα Δίκτυα Mουσικής Πληροφορικής (πρόγραμμα EΠET II, ΓΓET) στην Eλλάδα (www.computermusic.gr).
Έχει επίσης συμμετάσχει σε αρκετά διεθνή συνέδρια Mουσικής Πληροφορικής (Eυρώπη , Λατ. Aμερική). Tα ερευνητικά της ενδιαφέροντα έχουν ένα ευρύ πεδίο εφαρμογών της Πληροφορικής στην Mουσική δημιουργία και εκπαίδευση: μοντελοποίηση τραγουδιστής φωνής, μουσική με διαδραστικά μέσα, συσχετισμός λογισμικών και παραγωγής μουσικών έργων, ανάλυση και σύνθεση ήχων.
Eίναι ιδρυτικό μέλος επίσης του κουιντέτου Mιb-Libertango (Nuevo Tango) του TMΣ του Iονίου Πανεπιστημίου με πολυάριθμες εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις της Eλλάδας.

Περισσότερες πληροφορίες για Αναστσία Γεωργάκη ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

Σύνοψη του βιβλίου «Κεφαλονίτικη μεταφυσική»

Κεφαλονίτικες ιστορίες που ξεδιπλώνονται από το 1728 μέχρι το 1896, από το Ληξούρι και το Αργοστόλι μέχρι τη Λόντρα και την Πάτρα, πάνω στον πολιτικό ανεμοστρόβιλο που ξέσπασε στο νησί όταν έπεσε η Βενετιά, πάνω στα ήθη και έθιμα, στη σταφίδα, στο κρασί, στο εμπόριο, στη ναυτιλία, στη μουσική, στο θέατρο, στη μαγειρική και στο μυστικό που λέει τι γίνονται οι Κεφαλονίτες άμα πάνε καλιά τσου. Ένα άγνωστο φωτογραφικό πορτραίτο (βλ. ανωτ.) του Ανδρέα Λασκαράτου, σε πολύ νεαρότερη ηλικία από αυτήν της γνωστής φωτογραφίας που κυκλοφορεί, βοηθάει στο ζωντάνεμα της εποχής και των διασκεδαστικών ιστοριών που αφορούν τους γονείς του και τον αδελφό του. Τις κεφαλονίτικες ιστορίες μπορούν να τις διαβάσουν (με δικό τους ρίσκο) και κανονικοί άνθρωποι.

 

Απόσπασμα βιβλίου

—Ζαμπελάκι! Πού είσαι, Ζαμπελάκι;

—Ορίστε, κυρά, μισό λεπτό, απάντησε το Ζαμπελάκι, που άφησε το φτερό46 και το ξεσκονόπανο για να πάει δελέγκου47 στη σιόρα Άντζολα.

—Άκου με προσεχτικά, Ζαμπελάκι. Θα φορέσεις τα καλά σου και θα πας στη σιόρα Μπεμπέτα την Παναγάκαινα, και θα τση πεις καθαρά, κομπολογάτα, όχι μονοκοπανιά: «Καλήν ημέρα να έχετε, σιόρα Μπεμπέτα. Μ’ έστειλε η κυρά μου, η σιόρα Άντζολα, να σας ειπώ πολλά χαιρετίσματα και να ερωτήσω αν σας είναι βολικό να σας βιζιτάρει η κυρά μου την Πέμπτη στις έξι το απόγευμα ή όποτε θέλετε εσείς». Για να δούμε τώρα, τι θα πεις στη σιόρα Μπεμπέτα;

Ακολούθησαν διάφορες σκηνές, αρκετά κωμικές, αν τσι έβλεπε κανείς, με την Άντζολα σε ρόλο σκηνοθέτη θιάσου να ορμηνεύει48 το Ζαμπελάκι:

—Όχι έτσι, Ζαμπελάκι μου, στητή, μην καμπουριάζεις, μην κοιτάς στα μάτια, όχι με μια ανάσα, δε σε κυνηγάει κανένας. Μη λαχανιάζεις! Ξανά, τι είπαμε θα πεις;

Έφτασε η μέρα τση βίζιτας κι η σιόρα Άντζολα ντύθηκε, παρφουμαρίστηκε, σημαιοστολίστηκε και συνοδευόμενη από την Ανεζίνα, χτύπησε τον μπαταδούρο49 του πορτονιού του Κοσπετέικου. Άνοιξε η Μαργαρίτα, έμεινε η Ανεζίνα στο ιντρόιτο50, πέρασε η Άντζολα στο σαλόνι και εμφανίσθηκε η σιόρα Μπεμπέτα, τάχα μου εγκάρδια, αλλά στο βάθος φιδοτρωότουνε51 τι να γυρεύει η φιλενάδα τση η Άντζολα. Ακολούθησαν χαιρετισμοί, ασπασμοί –στον αέρα, να μη φύγει η πούδρα τση Βισβάρδαινας52–, κομπλιμέντα και τυπικές κουβέντες, ούλα σκηνοθετημένα και χορογραφημένα, και κάποια στιγμή η Άντζολα, αφού έφαγε σπιτικό κομφέτο53 από μούστο και σύκα και ήπιε τεντούρα54 του Πολυκαλά55, από το κρουσταλένιο μπικερίνι, πήρε μια βαθιά ανάσα και είπε:

—Ίσως και να πρόσεξες, Μπεμπέτα μου, ότι τόμου αρραβωνιάστηκε η Φορτουνάτα, δεν ήρτα για τα συγχαρίκια, παρόλο που ξέρεις τι στίμα56 και τι αγάπη σου έχω. Όμως ακριβώς επειδή σ’ αγαπάω, γι’ αυτό και έρχομαι τώρα. Όσο κι αν είναι παράξενο, τώρα είναι η σωστή ώρα για συγχαρίκια, γιατί η Φορτουνάτα γλύτωσε από έναν άνθρωπο που θα τση μαύριζε τη ζωή, θα τη χαντάκωνε, έναν τζογαδόρο, ένα υποκείμενο που θα τση έτρωγε την προίκα τσι μαντενούτες57 που…

Η σιόρα Μπεμπέτα σηκώθηκε απ’ τον καναπέ εμβρόντητη και άσπρη σαν το πανί.

—Μη συνεχίζεις, σε παρακαλώ, Άντζολά μου!

—Μα θέλω να πω, Μπεμπέτα μου, να μη στενοχωριέσαι γιατί…

—Σταμάτα, σου λέω, Άντζολά μου! Σταμάτα! Τα ξαναφτιάξανε τα παιδιά!

Η Άντζολα σταμάτησε, η καρδία τση σταμάτησε, η ώρα σταμάτησε, ούλα σταμάτησαν. Ούτε κατάλαβε πώς χαιρέτισε τη σιόρα Μπεμπέτα και πώς βρέθηκε στον δρόμο με την Ανεζίνα. Ευτυχώς τη χτύπησε λίγος φρέσκος αέρας κι άρχισε να συνέρχεται. Τση φάνηκε λίγο περίεργο, καθώς περπατούσαν οι ώμοι τση Ανεζίνας σαν να ανεβοκατέβαιναν λιγουλάκι. Δεν ήτουνε όμως λόξιγκας, η Ανεζίνα προσπαθούσε να πνίξει ένα γέλιο που της ανέβαινε ορμητικά στον λαιμό. Γι’ αυτό δεν μπορούσε και να μιλήσει. Πρώτη βολά έβλεπε με τα μάτια τση η Ανεζίνα αυτό που λένε «βρεμένη γάτα». Έμεινε το πάθημα τση Άντζολας στην οικογένεια σαν το «κάζο τση Άντζολας» κι αγαπημένο θέμα για την αξία τση ειλικρίνειας.

46.Φτερό = εργαλείο ξεσκονίσματος, όπου στην άκρη ενός μικρού στυλιαριού δένονται διάφορα φτερά. 
47.Δελέγκου = αμέσως, γρήγορα.
48.Ορμηνεύει = συμβουλεύει. 
49.Μπαταδούρος = μπρούτζινο ή σιδερένιο ρόπτρο (χτυπητήρι) εξώπορτας. 
50.Ιντρόιτο = είσοδος, χολ σπιτιού. 
51.Φιδοτρωότουνε = την έτρωγαν τα φίδια, ανησυχούσε. 
52.Πούδρα τση Βισβάρδαινας = μάρκα ζακυνθινού καλλυντικού. 
53.Κομφέτο = σπιτικό γλυκό. 
54.Τεντούρα = ηδύποτο (λικέρ) βενετσιάνικης καταγωγής σε χρήση στα Επτάνησα και Πάτρα, με κυρίαρχη γεύση κανέλας. 
55.Πολυκαλά = κεφαλονίτικο ποτοποιείο, που αργότερα άνοιξε και στον Πειραιά. Υπάρχει και σήμερα. 
56.Στίμα = εκτίμηση. 
57.Μαντενούτες = οι ερωμένες των οποίων τα έξοδα έχουν αναλάβει οι εραστές τους (βλ. και σημείωση στην ιστορία «Κέφαλος»).

Διαβάστε ΕΔΩ περισσότερα αποσπάσματα

 


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

ΔΙΟΝΥΣHΣ ΒΙΤΣΟΣ

Κατηγορία: Ελληνική Πεζογραφία

ISBN: 978-960-438-231-6

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
ΝΤΙΝΟΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ

Είναι ληξουριώτικης καταγωγής, γεννήθηκε στην Πάτρα το 1945. Διέμενε κοντά στα Ψηλαλώνια, μία αγαπημένη πλατεία της πόλης. Ήλθε στην Αθήνα το 1959, τη χρονιά που κτίζεται η πρώτη πολυκατοικία στην Πάτρα. Είναι παντρεμένος και διαμένει στη Δροσιά Αττικής. Έχει δύο παιδιά, τη Μελισσάνθη και τον Ανδρέα. Σπούδασε νομικά, στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε τη θητεία του στον Ελληνικό Στρατό (Πυροβολικό). Παρακολούθησε μαθήματα ναυτικού δικαίου του καθηγητή N. Healy στο NYU, στη Νέα Υόρκη, όπου και εργάσθηκε στην ίδια πόλη, στο δικηγορικό γραφείο Healy & Baillie. Δικηγόρησε στην Αθήνα και τον Πειραιά. Είναι επίτιμος δικηγόρος Αθηνών παρ’ Αρείω Πάγω. Του έχει απονεμηθεί ο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Αγίου Σάββα από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Έχει βραβευθεί από τον υπουργό εξωτερικών της Ιαπωνίας για την προώθηση των ελληνοϊαπωνικών σχέσεων.

Η καινούργια ποιητική συλλογή της Κερκυραίας Βιολόγου Ελένης Θ. Π. Λουκά   με τον τίτλο <<Στον ορίζοντα της ελπίδας>> από τις εκδόσεις Οσελότος διακρίνεται για τον λυρισμό της και το πολυθεματικό του περιεχομένου της . Σηματοδοτεί την ανάγκη όλων μας να προσπαθούμε να προχωράμε μπροστά ,αναζητώντας την ανατροπή ,την αναγέννηση, την αναθεώρηση, την αλλαγή και την ανανέωση από κάθε τι οπισθοδρομικό, βλαβερό, άδικο και επικίνδυνο. Μια αναζήτηση ενός ορίζοντα ελπίδας που θα μας φέρει πιο κοντά σε ένα καλύτερο, φυσικότερο, δικαιότερο  και ανθρωπινότερο κόσμο. Περιέχει ποιήματα κοινωνικά και ερωτικά όπως και κάποια δοκίμια συνοδευόμενα με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που δημιουργούν μία πιο ζεστή αναγνωστική διάθεση στο ουδέτερο περιβάλλον των λευκών σελίδων.

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου –Περί ζωής- τα ποιήματα  προτρέπουν προς τις αιώνιες αξίες που οδηγούν στην πνευματική και ψυχική ολοκλήρωση του ανθρώπου και οι οποίες  θα τον καταστήσουν χρήσιμο στην κοινωνία, αλλά και ευτυχέστερο. Ποιήματα όπως  -Αέναος κύκλος -Καινούργια μέρα- ,-Λάθος πορεία-, -Ένα τραγούδι αλλοτινός ιππότης,- Άνθρωπος ρομπότ-, - Όμηροι-, -Υγεία-, -Ανήφοροι και κατήφοροι της ζωής-, - Ένα χαμόγελο-,- Ο Χαρακτήρας ενός λαού, -Υποκρισία, -Ανταγωνισμός- ,-Το κενό της πληρότητας , -Στη δίνη του χρόνου-, - Ο πίνακας μιας μέρας σου - προσεγγίζουν κοινωνικά , υπαρξιακά και θέματα ηθικών αξιών και ιδανικών με στοχαστική σκοπιά και διάσταση θεώρησης της ζωής .

Επιπρόσθετα η αξία της διατήρησης και διαιώνισης της παράδοσης, της αγάπης για την πατρίδα ,της  ιστορικής μνήμης ,της αναπόλησης παρελθοντικών ηθών και γεγονότων  γίνεται εμφανής σε πολλά ποιήματα που αναφέρονται στην ιστορία και την παράδοση της Κέρκυρας ,όπως τα ποιήματα –Καμπιέλο- (παλιά συνοικία της παλιάς πόλης), -Το δάκρυ του περιβολιο-, -Άρωμα μιας άλλης εποχής-, -Σε μιας βάσκας το νερό-, -Η ελιά στον Αϊ Γιώργη-, -Το παλιό πηγάδι,(Καναβιά)- Φαιάκων φιλαρμονικές -και -Το παλιό Λιοτρίβι-.

Άλλα ποιήματα όπως -Τ αμίλητο χωριό -(που αναφέρεται στο εγκαταλελειμμένο παλιό ελληνικό χωριό της Μικράς Ασίας Λιβίσι ) και  -Της προσφυγιάς τ αγκάθι- , – Ο πολύπαθος λαός της Συρίας -που αναφέρονται στα δεινά του ξεριζωμού ενός λαού εγκαταλελειμμένου στις ορέξεις των μεγάλων δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τα εσωτερικά του προβλήματα.

Στο δεύτερο μέρος  -στα μονοπάτια της Αφροδίτης- περιλαμβάνονται ποιήματα με ύφος λυρικό ,πότε μελαγχολικό  και πότε πιο αισιόδοξο ή νοσταλγικό και γίνεται μια όμορφη περιπλάνηση στα πολύπλοκα και δαιδαλώδη μονοπάτια του Έρωτα και στις πολλές θετικές και αρνητικές εκφάνσεις του ,όπως της απουσίας ,της αναζήτησης, της μνήμης, της  λησμονιάς, του ονείρου,  τού δειλινού του και της  νοσταλγικής αγάπης των νεανικών χρόνων. Ένα ξέσπασμα Αφροδίτης που βιώνει πολλά και πολύμορφα συναισθήματα στη πορεία της ζωής .Μια πολυμορφία που αποτελεί και το αλάτι της γοητείας  και σημαντικότητας της και που ο καθένας από μάς τη βιώνει ουσιαστικά με παρόμοιο τρόπο.

Στα δοκίμια ή σκέψεις  περιλαμβάνονται τίτλοι  όπως - Ο ρομαντισμός και τα συναισθήματα στη δίνη της αυτοματοποιημένης κοινωνίας -,  -Το νόημα της ζωής –Σπαράγματα- .-Σύγχρονη Πομπηία-.- Φύση και ζωή που μειώνονται μέρα με την ημέρα- .Στους δύο τελευταίους τίτλους αποτυπώνεται από την συγγραφέα  στην πραγματική του διάσταση όλο το δράμα και η θλιβερή εικόνα των συνεπειών  της καταστροφής του περιβάλλοντος από τις ανεξέλεγκτες ανθρώπινες  επεμβάσεις στη φύση.

Σ αυτήν αλλά και στις δύο πρώτες ποιητικές συλλογές της «Η μικρή ζωή μας είναι μία στου απείρου την ευθεία η τελεία» και «Ιχνηλάτες στα μονοπάτια μιας αυγής» μάς παροτρύνει στην από κοινού δράση όλων, ανάλογα το ποσοστό ευθύνης και δυνατότητας που αναλογεί στον καθένα, να εμποδίσουμε αυτή την καταστροφική πορεία με όλη μας τη δύναμη και να συμβάλλουμε στην καταπολέμηση της επικίνδυνης κλιματικής αλλαγής και στη σωτηρία του πλανήτη Γη του κοινού σπιτιού μας ,διότι αυτό είναι  χρέος μας προς τις επόμενες μελλοντικές γενιές αλλά και προς την κατεύθυνση της διατήρησης και διαιώνισης κάθε μορφής ζωής.

Βιογραφικό σημείωμα

 

H  Ελένη  Θ. Π.  Λουκά γεννήθηκε στην  Στρογγυλή  Κερκύρας όπου τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και στην πόλη το Λύκειο Θηλέων το έτος 1978. Στο Γυμνάσιο και Λύκειο είχε διακριθεί με τον Κερκυραϊκό γυμναστικό σύλλογο σε πολλούς αγώνες στίβου πανελληνίως στην σφαίρα  και στο πένταθλο καταλαμβάνοντας πολλές φορές τις πρώτες θέσεις . Εν συνεχεία μετέβη στην  Γερμανία όπου σπούδασε Βιολογία και εργάστηκε συγχρόνως για 3 χρόνια στο πανεπιστήμιο του Saarland σαν βοηθός Καθηγητή στο τμήμα της Μυκητολογίας και  Μικροβιολογίας  όπου επιμελήθηκε τους τομείς έρευνας και διδασκαλίας του Κλάδου. Μετά το τέλος των σπουδών εργάστηκε στον Δήμο Saarbrücken στο τμήμα Βοτανολογίας όπου ασχολήθηκε με την στατιστική καταγραφή όλων των ειδών φυτών άγριας βλάστησης  της πόλης και επιπλέον  με  την συγγραφή βιβλίου Kompendium διαφόρων ειδών θάμνων και δένδρων για την μετεκπαίδευση κηπουρών. Το 1990 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου έκανε πρακτική για ένα χρόνο στο βιοχημικό εργαστήριο του Άγιου Σάββα.  Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα από το 1991 σε φροντιστήριο ξένων γλωσσών διδάσκοντας Γερμανικά με μεγάλη επιτυχία.

Από το 2012-2019 ως μέλος της Ένωσης Επτανησίων Ελλάδος  εργάστηκε  και είχε την πρωτοβουλία της υλοποίησης  μιας έρευνας για την ανάδειξη τριών μνημειακών υπεραιωνόβιων ελαιοδέντρων στην Στρογγυλή Κερκύρας. Αυτή η πρωτοποριακή και μοναδική στο κόσμο σε έκταση επιστημoνική μελέτη πραγματοποιήθηκε  από το Πανεπιστήμιο Βοτανολογίας και Ζωολογίας του δάσους της Δρέσδης  Γερμανίας με επικεφαλής τον καθηγητή Andreas Roloff και με την επιτυχημένη συνεργασία με την ΕΝΩΣΗ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ και στήριξη της προέδρου κ Ελένης Κονοφάου  .Τα αποτελέσματα της έρευνας κατατάσσουν αυτά στα δέκα αρχαιότερα του κόσμου. Ό μύθος που συμπεριλαμβάνεται στην δεύτερη ποιητική της συλλογή <Ιχνηλάτες στα μονοπάτια μιας αυγής> έτος έκδοσης 2016  αφορά τα τρία αυτά ελαιόδεντρα. Τον Ιούνιο του 2019 έγινε στην τοποθεσία Καναβιά του χωριού σε μια λαμπρή γιορτή παρουσία του καθηγητή Roloff και τοπικών αρχών η ανάδειξη και η περίφραξη της ελιάς Ευδοκίας μίας εκ των τριών της έρευνας και η τοποθέτηση της σχετικής πινακίδας δίπλα στην ελιά.

Η πρώτη ποιητική της συλλογή  με  τίτλο  < Η μικρη ζωή μας είναι μία στου απείρου την ευθεία η τελεία > εκδόθηκε το έτος 2015 από τον εκδοτικό οίκο Οσελότο όπως και η δεύτερη .Η τελευταία της ποιητική συλλογή < Στον ορίζοντα της ελπίδας> από τον ίδιο εκδοτικό οίκο εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2020.

Ποιήματα της έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολόγια ποίησης 2017 και 2018 των εκδόσεων Όστρια, στο Ανθολόγιο και την Εγκυκλοπαίδεια Γραμμάτων και Τεχνών της  Αμφικτυονίας Ελληνισμού 2018 και 2019 ,στο λογοτεχνικό περιοδικό Μύρτιλο των εκδόσεων Οσελότος ,στο καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2019 και 2020 του ηλεκτρονικού περιοδικού τοβιβλίο.net. Στα  ηλεκτρονικά περιοδικά  Fractal , τοβιβλιοnet ,Θεματοφύλακες λόγω τεχνών και στο Λόγω γραφής έχουν δημοσιευτεί πολλά από τα ποιήματα της.

Έχει λάβει μέρος στον Ζ΄ παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό 2018 της Αμφικτυονίας Ελληνισμού όπου έλαβε έπαινο για δύο ποιήματα της  <Κινούμενη άμμος η ζωή> και < στη μέση της Ερήμου >>. Ποιήματα της έχουν μελοποιηθεί από τον μουσικό και καθηγητή του ωδείου Φίλιππος Νάκας Γιώργο Στεργίου.